تختی ، اسطوره‌ای که هنوز نفس می کشد

برخی انسان‌ها با مرگ فراموش می‌شوند؛ اما تختی با گذر زمان، زنده‌تر شد. او از آن اسطوره‌هایی است که حضورش هنوز در حافظه جمعی جامعه جریان دارد.

نام تختی که می‌آید، فقط یک چهره ورزشی به ذهن نمی‌آید؛ بلکه تصویری از شرافت، سادگی و مسئولیت اجتماعی تداعی می‌شود. او معیار سنجش «پهلوانی» شد.

تختی ساده زیست، اما بزرگ اندیشید. نه ثروت اندوخت و نه قدرت طلب کرد؛ سرمایه‌اش اعتماد مردم بود و این، ارزشمندترین دارایی یک انسان است.

او هیچ‌گاه خود را بالاتر از جامعه ندانست. در کنار مردم ماند، با مردم حرف زد و برای مردم ایستاد. همین هم‌سطحی، تختی را بلندمرتبه کرد.

نسل‌های بعدی، تختی را ندیدند؛ اما او را شناختند. از روایت‌ها، از خاطره‌ها و از نیاز همیشگی جامعه به الگوهای اخلاقی.

جهان‌پهلوان تختی، یادآور این حقیقت است که اسطوره‌ها ساخته نمی‌شوند؛ شکل می‌گیرند، وقتی انسان تصمیم می‌گیرد درست زندگی کند.

سالروز درگذشت تختی، یادآور پایان یک زندگی نیست؛ یادآور آغاز یک مسئولیت است: پاسداشت مرامی که هنوز می‌تواند ورزش و جامعه را نجات دهد.