مجید پور احمدی نمونه انسانی است که با تمام وجود در خدمت اعضای صندوق هنر ایستاده است. او مدیری است که نه با شعار، بلکه با عمل، اعتماد و آرامش را برای هنرمندان فراهم کرده است؛ انسانی که با پیگیری مستمر مسائل بیمه، حقوق و فضای حمایتی، به خانه و خانواده هنرمندان روح داد.
در روزهای بحرانی، از کرونا تا جنگ دوازده روزه، حضور او معنای واقعی پشتیبانی و ایستادگی را نشان داد. او کسی است که اعضای صندوق میدانند و میتوانند روی او حساب کنند و هر تصمیمش، مستقیماً با رفاه و امنیت جامعه هنری مرتبط است.
اقدامات او در ایجاد مسیرهای دسترسی به منابع مالی، تسهیل فرآیندهای اداری و همراهی بیوقفه با اعضای صندوق، باعث شد حتی در سختترین شرایط نیز هنرمندان احساس کنند کسی هست که دردها و دغدغههایشان را میفهمد و برای آنها اقدام عملی میکند. این سطح از تعامل مستقیم، ارتباطی بیواسطه و انسانی با جامعه هنری ایجاد کرده است که نمونه آن کمتر دیده میشود.
تصمیم به جایگزینی او با مدیری دیگر، اگر بدون در نظر گرفتن تجربه و جایگاه واقعی او اتخاذ شود، ممکن است نه تنها اعتماد اعضا را خدشهدار کند، بلکه اثرات بلندمدت بر جریان هنری کشور و ارزش نهاد صندوق هنر داشته باشد.
وزیری که این تصمیم را میگیرد، میتواند با احترام به خواست اعضای صندوق و توجه به تأثیرگذاری مدیر بر جامعه هنری، پیام روشنی به هنرمندان دهد: که صداقت، تلاش و وفاداری هنوز ارزشمند و مورد احترام است.
حفظ سید مجید پور احمدی در جایگاه خود، نه یک امتیاز شخصی، بلکه تضمین استمرار عدالت، حرفهایگری و پشتیبانی واقعی از جامعه حساس هنر است؛ جامعهای که هر حرکت و تصمیم مدیریتی، مستقیماً بر زندگی و تولید هنری آن تأثیر میگذارد.
او با اخلاق و منش انسانی خود، به الگویی بیبدیل برای دیگر مدیران فرهنگی تبدیل شده است؛ مدیری که نشان داده وفاداری به اعضا، ستون استواری برای نهادهای فرهنگی و هنری است.
ادامه حضور او به معنای حفظ مسیر اعتماد، امنیت و آرامش برای هنرمندان است؛ مسیرهایی که سالها با تلاش و دلسوزی او شکل گرفتهاند و میتوانند الهامبخش نسلهای آینده نیز باشد.
محمد کریمی
